Saturn 2014 - sezon rozpoczęty

        Po długim oczekiwaniu mam w swojej kolekcji w miarę ładnie wyglądającego Saturna. Warto było czekać na niego do 3 w nocy. Oby następnym razem warunki były jeszcze lepsze to i zdjęcia powinny być ładniejsze. Z racji że pierwszy raz nagrywałem Saturna posiadanym zestawem trochę nie wiedziałem jak poprawnie zbierać materiał. Nie przypuszczałem że Saturn będzie tak ciemnym obiektem. Na te warunki jakie miałem 2 metrowa ogniskowa to było maksimum przy 3 metrowej  obraz był za ciemny. Niestety nie dane mi było długo zbierać materiał bo pojawiła się mgła, która skutecznie zakryła mi Saturna. Zdjęcia które prezentuje to 5 stacków połączonych w jedno zdjęcie, a jeden stack to około 1500 klatek przy FPS 30. Fotki składałem w Autostakerze, a końcowa obróbka w Fitsworku.

Supernowa SN2014J w Galaktyce M82

    Pierwsza supernowa która wpadła w mój obiektyw. Odkryta została przez astronoma Stevea J. Fosseya 21.01.2014. Jest to supernowa typu Ia, powstała w wyniku eksplozji białego karła w układzie podwójnym gwiazd. Jest to również jedna z najjaśniejszych i najbliżej położonych supernowych ostatnich lat. Maksymalna jasność jaką osiągnęła to około 10 mag, a znajduję się zaledwie 11,4 miliona lat świetlnych od nas. Ostatni raz obserwowałem ją na początku lutego przez refraktor 90/900 i była bez problemów widoczna. Oczywiście na zdjęciach wyszła dużo lepiej.

Koniunkcja Księżyca i Wenus 26.02.2014

       Moja pierwsza koniunkcja zarejestrowana przy użyciu teleskopu :) Mogło być lepiej ale śpieszyłem się żeby zdążyć do pracy dlatego użyłem refraktora 90/910, a nie MN190/1000. Druga fotka została wykonana dokładnie o 4.56 kiedy Księżyc i Wenus wyłaniały się dopiero zza koron drzew. Po odczekaniu około 20 minut miałem już idealny widok na koniunkcję. Ostanie zdjęcie zrobiłem o 5.26 czyli 4 minuty przed maksymalnym zbliżeniem obu ciał niebieskich. Póżniej pozostało mi podziwianie z samochodu Księżyca i Wenus. 

Plejady i planetoida Ate

       Długo czekałem na dobrą pogodę, ale jak już wystawiłem sprzęt to spotkała mnie miła niespodzianka w postaci małego ciała niebieskiego. Jak zbierałem materiał nie zauważyłem tej asteroidy. Dopiero po złożeniu zdjęć zobaczyłem małą kreseczkę w prawym dolnym rogu. Na animacji złożonej z dwóch zdjęć lepiej widać ruch tej planetoidy. Pierwsza fotka zrobiona o 19.30 druga 20.33. Tą kreseczką i kropeczką jest planetoida Ate. Niestety odkrytą ją w 1870 więc nie byłem pierwszy który ją zobaczył ;) Asteroida ta okrąża Słońce w ciągu 4 lat i 65 dni, znajduje się w pasie głównym planetoid. Przemieszcza się ze średnią prędkością 18,45 km/s, a jej średnica to 135km. Jej jasność oceniłbym na 10 mag. 

        Natomiast na głównym planie widzimy jasną gromadę otwartą popularnie zwaną Plejadami w katalogu Messiera oznaczona jako M45. Gromada ta znajduje się w gwiazdozbiorze Byka i odległa jest od Ziemi o 440 lat świetlnych. Bez problemów widoczna gołym okiem, przypominająca miniaturę Wielkiej Niedźwiedzicy. Otoczona jest piękną niebieską mgławicą widoczną tylko na zdjęciach, zresztą jak wiele cudów nocnego nieba. Zawiera kilkaset gwiazd na zdjęciu zaznaczyłem najjaśniejsze z nich. W większości są to błękitne olbrzymy typu B o jasności od 3 do 6 mag.  

Animacja ruchu planetoidy Ate na tle gwiazd

A pod linkiem znajdziecie zdjęcie w większej rozdzielczości

Drugi strzał w Mgławicę Oriona

      Drugie podejście do najładniejszego obiektu zimowego nieba. W porównaniu z poprzednim zdjęciem (link) widać poprawe co do kadru :) Jeśli chodzi o inne aspekty to zależy to już od każdego odbiorcy indywidualnie. Jednym bardziej do gustu przypadnie pierwsze zdjęcie innym druga fotka. Mi bardziej podoba się ta prezentowana w tym poście, choć to jeszcze nie jest to czego oczekuje po sobie.

Galaktyka Trójkąta - M33

    Galaktyka spiralna leżąca w gwiazdozbiorze trójkąta. Po Galaktyce Andromedy druga najjaśniejsza galaktyka nocnego nieba. Jej jasność to około 5,7 mag. Przy bardzo dobrych warunkach widoczna gołym okiem. Średnica galaktyki to 60000 lat świetlnych, znajduje się jakieś 2,9 miliona lat świetlnych od Ziemi. W katalogu Messiera oznaczona jako M33 lub NGC 598.

Faza Księżyca - wiek 2 dni (światło popielate)

     Księżyc 2 dni po nowiu, oświetlony w 7,2%. Na drugim zdjęciu widać światło popielate Księżyca. Jest to światło odbite od Ziemi, które oświetla nocna część Księżyca. Zjawisko najlepiej widoczne pare dni po nowiu, kiedy Księżyc jest w fazie sierpa.