Księżycowy Krajobraz - Copernicus

     Chyba najbardziej znany i jeden z ładniejszych kraterów na Księżycu. Krater Kopernik w katalogu Lunar oznaczony pod cyfrą L5 ma 93 km średnicy i prawie 3800 metrów głębokości. W centrum krateru znajduje się góra z której najwyższy wierzchołek ma 730 metrów. Krater powstał około 1,1 mld lat temu. W czasie pełni jest na tyle jasny że łatwo można go dostrzec gołym okiem. W ułatwieniu jego odnalezienia pomagają jasne smugi otaczające krater. Jednak najlepszy okres do jego obserwacji to dwa dni po pierwszej kwadrze lub dzień po drugiej kwadrze. 

     Na południe od krateru Kopernik leży jeden z jego satelickich kraterów, oznaczony w katalogu Lunar jako L74. Jest to krater Kopernik H o średnicy 4,5 km. Na uwagę zasługuje ciemne halo wokół tego krateru. 

Księżycowy Krajobraz - Clavius

    Krater Clavius w katalogu Lunar oznaczony pod symbolem L9 jest jednym z największych kraterów po widocznej stronie Księżyca. Ma średnice około 225 km i głębokość 3,5 km. Zajmuje powierzchnię 30 tys. km2. Dzięki swoim rozmiarom jest dobrze widoczny w zwykłej lornetce jak również można go dostrzec nieuzbrojonym okiem. Najlepszy czas do obserwacji to 1 dzień po pierwszej kwadrze lub w czasie drugiej kwadry.

"Super Księżyc" 10 sierpnia 2014

    Super Księżyc to potoczna nazwa Księżyca w pełni, znajdującego się w perygeum swojej orbity okołoziemskiej. Inaczej mówiąc Księżyc jest wtedy najbliżej Ziemi (ok. 356 tys. km) i dodatkowo jest pełnia Księżyca stąd tzw. Super Księżyc. Oprócz tego że jest wtedy o jakieś 30% jaśniejszy i wydaje się o 14% większy, nic więcej ciekawszego nie widać. Kolejne tego typu zjawisko już 9 września 2014 roku.

Faza Księżyca - wiek 11 dni (mozaika)

      Księżyc 11 dni po nowiu, oświetlony w 78,5 %. Poniższe zdjęcie to mozaika z 9 zdjęć. Jak to już bywa z Księżycem najefektowniej prezentuje się obszar terminatora z bardzo dobrze widocznym kraterem Kopernik (ten po środku z lewej). Polecam pobrać pełen rozmiar zdjęcia bo dopiero wtedy widać najwięcej szczegółów (size 100%).

Saturn

     Trzecie podejście do najbardziej znanej planety w naszym Układzie Słonecznym. Warunki nie pozwalają na uchwycenie większej ilości detali, ale mimo wszystko przerwa Cassiniego jest widoczna na całym obwodzie. Rok temu takie zdjęcie było całkowicie poza moim zasięgiem. Co do zdjęcia to zostało złożone z 15 stacków, a jeden stack to avik 120s. Na avik średnio wychodziło 4000 klatek. Efekt tej całej układanki prezentuje poniżej.

Galaktyka Wir - M51

     Do mojej skromnej kolekcji galaktyk dołącza galaktyka spiralna nazywana Wir albo Messier 51. Odległa o około 30 milinów lat świetlnych jest jedna z najbardziej malowniczych galaktyk na nocnym niebie. Ma średnicę 60 tys. lat świetlnych i została odkryta 13 października 1773 roku przez Charlesa Messiera. W katalogu Messiera można ją odnaleźć pod cyfrą M51. Towarzyszy jej mniejsza glaktyka NGC 5195, która zaliczana jest do galaktyk nieregularnych. Oprócz tych dwóch wyraźnych galaktyk na zdjęciach można dostrzec bardziej odległe światy.

Kometa C/2012 K1 (animacja)

   Pierwsza kometa której zrobiłem zdjęcie, a dopiero 3 którą widziałem. Zdjęcia nie należą do grupy spektakularnych zdjęć komet, ale kometa nie jest też widowiskowa. Żeby dostrzec prezentowaną poniżej kometę należy dysponować teleskopem i to takim 8 calowym. W momencie wykonywania fotografii kometa C/2012 K1 znajdowała się w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy.

    Dwie pierwsze fotografie to dwa stacki jeden na kometę drugi na gwiazdy połączone w jedno zdjęcie w Photoshopie. Kolejne dwie fotografie to już stack na kometę.